Η τελευταία ανανέωση του TLG (έγινε στις 6 Μαΐου) περιλαμβάνει και τα ακόλουθα κείμενα:

• Την παραλλαγή V του Λίβιστρος και Ροδάμνη (έκδ. Λεντάρη)
• Την έκδοση Egea του Βέλθανδρος και Χρυσάντζα
• Το χρονικό του Παπασυνοδινού (έκδ. Odorico).

Ακολουθούν αποσπάσματα σε μορφή εικόνας από την βιβλιογραφική βάση δεδομένων του TLG· καθώς τα ονόματα των έργων και συγγραφέων δίνονται στα λατινικά είναι μερικές φορές δύσκολο να μαντέψει κανείς τον τίτλο των έργων:

Αφιέρωμα στο ΒΗΜΑ Ιδεών.

Το ερώτημα της συντακτικής ομάδος του Βήματος Ιδεών, που είχε την ιδέα του αφιερώματος «Τι απέμεινε από τον Διαφωτισμό σήμερα», αποδείχθηκε παραγωγικό. Οι απαντήσεις συγκροτούν ένα σχεδόν συναρπαστικό ανάγνωσμα. Τα επιχειρήματα εκτοξεύονται με ακρίβεια στόχου, σαν να είχε διαβάσει ή προβλέψει ο ένας συγγραφέας τις αντιρρήσεις του άλλου. Τα κείμενα χαρτογραφούν, ενδεικτικά, τις τάσεις που επικρατούν στον σημεριλόγο για τον Διαφωτισμό, τόσο γενικότερα όσο και ειδικότερα στην ελληνική κοινωνία.

Άρθρο των Μαρίας Κωνσταντουδάκη – Πασχάλη Μ. Κιτρομηλίδη στην Καθημερινή.

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Βενετίας αντιμετωπίζει τον τελευταίο καιρό μια κατάσταση, εξαιτίας της οποίας πολλοί φοβούνται ότι κινδυνεύει η επιβίωσή του. Αυτό αφήνουν να εννοήσουμε ορισμένες κινήσεις και μια αρκετά ανησυχητική στην επιμονή της φημολογία, η οποία, ωστόσο, δεν εξηγεί τους λόγους για τους οποίους το Ινστιτούτο πρέπει να κλείσει ή να αλλάξει ριζικά χαρακτήρα, να παύσει δηλαδή να λειτουργεί ως ένα αυστηρά ερευνητικό ίδρυμα και να γίνει κάτι άλλο – αλλά τι; Αυτό είναι ακριβώς το ένα κρίσιμο ερώτημα που προκύπτει, ενώ φυσικά το άλλο κρίσιμο ερώτημα που οφείλει επίσης να απαντηθεί είναι: γιατί πρέπει να αλλάξει το Ινστιτούτο; Μήπως απέτυχε στην αποστολή του; Μήπως δεν έχει κάνει καλά τη δουλειά του; Μήπως δεν υπήρξε αρκετά παραγωγικό; Μήπως η Ελλάδα δεν το χρειάζεται;

Το βιβλίο του Richard Dawkins, Modern Greek in Asia Minor; a study of the dialects of Siĺli, Cappadocia and Phárasa, with grammar, texts, translations and glossary (Cambridge 1916) είναι διαθέσιμο σε μορφή PDF στο Internet archive.

Σε μορφή TEI/XML.

Περισσότερες πληροφορίες για την ψηφιακή βιβλιοθήκη «Quae in meo Museo» μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Χώρας Ἀ. Θ., “Αὐτοβιογραφικὸ στιχούργημα ἀπὸ ἀνώνυμο Ναυπλιώτη γιὰ τὰ δεινοπαθήματά του στὸ Ναύπλιο καὶ στὸ Ἄργος (1451)”, Ναυπλιακὰ Ἀνάλεκτα 3 (1998) 348-363. Codex Vaticanus Graecus 1097, f. 290v-291.

βρίσκεται εδώ.

via

Ο Νίκος Νικολάου περιγράφει στο ιστολόγιό του τις τελευταίες προσθήκες στον TLG:

via Ἡλληνιστεύκοντος: TLG updates.

Η τελευταία ανανέωση του TLG (έγινε στις 26 Ιανουαρίου) περιλαμβάνει και τα ακόλουθα κείμενα:

• Τον Πόλεμο της Τρωάδος (έκδ. Παπαθωμόπουλου – Jeffreys)
• Τις τέσσερις εκδοχές της Ιστορίας του Βελισαρίου (έκδ. Bakker – Van Gemert)
• Την παραλλαγή Α του Λίβιστρου (εκδ. Αγαπητού)
• Την Ερωφίλη και Ελευθερωμένη Ιερουσαλήμ του Γ. Χορτάτση (έκδ. Αλεξίου – Αποσκίτη)

Ακολουθούν αποσπάσματα σε μορφή εικόνας από την βιβλιογραφική βάση δεδομένων του TLG· καθώς τα ονόματα των έργων και συγγραφέων δίνονται στα λατινικά είναι μερικές φορές δύσκολο να μαντέψει κανείς τον τίτλο των έργων:

Μεταγραφή του κειμένου του λεγόμενου «Πέμπτου Πτωχοπροδρομικού ποίηματος» (εκδ. Majuri) σε μορφή TEI/XML .

kathimerini.gr | Αν πηγαίνει άσχημα η πολιτική, άσχημα πάει κι η ζωή σου.

Ο Εμμανουήλ Κριαράς είχε χθες τα γενέθλιά του. Δύσκολο να του ευχηθεί κανείς, αφού το «να τα εκατοστήσετε» έχει εδώ και μια τριετία εκπληρωθεί. Από σήμερα, ένας από τους σημαντικότερους λόγιους του 20ού αιώνα, διανύει το 104ο έτος του. Η ζωή του, εκτός από μυθιστορηματική σε έκταση και γεγονότα, είναι ταυτόχρονα και ένας μίτος για την ιστορία της νεοελληνικής εκπαίδευσης. Γνώρισε από κοντά τον Γιάννη Ψυχάρη, βρέθηκε στη Γερμανία το 1930, στον ζόφο της ανόδου του ναζισμού, πέρασε την Κατοχή στην Αθήνα, με «αντίσταση κατά του κατακτητή», επιβιβάστηκε στο πλοίο Ματαρόα το ’45 για να ολοκληρώσει τις μεταπτυχιακές σπουδές του στο Παρίσι, δίδαξε μεσαιωνική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 1950, συνέδεσε το έργο του με τη γλωσσική μεταρρύθμιση του 1976 και την καθιέρωση του μονοτονικού το 1982.